مسئولیت پذیری عادتی است که به حس رهایی می انجامد

مسئولیت پذیری عادتی است که به حس رهایی می انجامد

دخترک گوش هایش را تیز کرده بود که ببیند والدین و برادر بزرگترش در مورد چه چیزی با هم صحبت می کنند.

خیلی قت بود که منتظر بود درباره او ضحبت کنند. انگار زمان خیلی دیر می گذشت.

دخترک کمی گوشهایش را تیز کرد و بعد وقتی فهید درباره کار و کسب خودشان حرف می زندد، خودش را عقب کشید.

لیلی خودش را انداخت روی تخت. باز هم به سقف  اتاق چشم دوخت.

منتظر بود. منتظر خوشبختی که بیاید در خانه اش را بزند.

منتظر بود تا والدین درباره او و خوشبختی اش حرف بزنند.

آه گاهی هم بدجور احساس دلشوره می کرد. نکند برای من تصمیم … را بگیرند.

من آن زندگی را نمی خواهم. چشمهایش را بست و آه عمیقی کشید.

یادگیری مهارت ها

مسئولیت پذیری چیست؟

بیساری از ما آدم ها از همان ابتدا که بزرگ می شویم.

از همان اوان کودکی با بکن نکن ها و دستور العمل هایی از جانب والدین و بزرگترها دریافت می کنیم.

قدرت اعتماد به نفس و عزت نفسمان به شدت کاهش می یابد.

یکی از عواقب کاهش اعتم اد به نفس و کاهش عزت نفس ترس از زندگی است.

کودک همانطور که بزرگ می شود و بالغ می شود هی با خودش فکر می کند خوب تصمیم های بزرگ را آنها می گیرند.

من باید از آنها تبعیت کنم. باید منتظر دریافت تایید و نظر آنها باشم. در همین حین کارهای هم انجام می دهد. تحصیل و کار و … .

اما ذهنش و باورهایش این است که دیگران در قبال او مسئول هستند.

وقتی در انجام کاری که به پیشنهاد دیگران شروع کرده شکست می خورد، شروع به پیدا کردن مقصر می کند.

گاهی خودش را سرزنش می کند و گاهی میگوید تقصیر فلانی و فلان کار است.

حتی ممکن است فردی که به او پیشنهاد داده در مقابل گله و شکایتش تقصیری نپذیرد.

این رنج همچنان ادامه دارد. تنها راه چاره برای بیرون آمدن از این باتلاق رنج و تقصیر مسئولیت پذیری است.

یعنی هرچند که از دیگران پیشنهاد دریافت می کنیم و قبول می کنیم، بپذیریم که مسئولیت کلیه عواقب انجام دادن یا ندادن آن تنها بر دوش خودم است.

مسئولیت خوشبختی من کلا بر دوش خودم است.

قصه خوبی بنویسیم

مسئولیت پذیری و حس رهایی

یکی از بهترین مزایای مسئولیت پذیری حس رهایی است.

زمانی که ما مسئولیت زندگی خود را بر دوش نمی گیریم، دائما در انتظار بخت واقبال می نشینیم.

به بدشانسی و خوش شانسی فکر می کنیم. از بدشانسی های خود عذاب می کشیم.

روابط مان با خانواده، عزیزان و اطرافیان بخاطر اینکه در برخی جریانات آنها را مقصر می دانیم دچار تنش شده است.

مهمتر از همه اینها این است که احساس رنج و ناراحتی در درون خود داریم.

ضمیرناخودآگاه و شخصیت درونی ما به شدت احساس بی لیاقتی می کند. 

راه پایان دادن به این رنج ها و کدورت ها این است که مسئولیت زندگی خود را تمام و کمال بپذیریم.

اگر کاری انجام می دهم، این انتخاب من است.

اگر همکارم بعد از مدتی از اعتماد من سوءاستفاده کرده است، مسئولیتش با من است.

نیاز به خودخوری ندارد.

من در انتخاب او یا تعیین برنامه و حیطه کاری هر یک و یا در بررسی عملکرد او یا … اهمال کاری کرده ام. مسئولم و می پذیرم.

مسئولم و راهکاری پیدا می کنم. مسئولم پس انرژی خودم را بجای سرزنش و ناراحتی و … صرف ساختن راه چاره میکنم.

از کجا شروع کنم؟

 اول از همه بدان که تو مسئولیت تمام و کمال زندگی خودت را بر دوش داری چه بپذیری و چه نپذیری.

آسان نیست اما حقیقت است. شاید انجام این کار و دست از تکیه کردن به این و آن برداشتن دشوار باشد.

بله دشوار است.خوب پس بیایید این کار دشوار را با هم ساده تر کنیم و انجامش دهیم. یعنی کم کم شروع کنیم.

از یک کار ساده شروع کن. همین الان فکر کن که امروز مسئول چه کاری هستی. همان کار را کاملا بررسی کن.

قبل از انجامش خوب به عواقب و نتایج آن بیندیش و تصمیم بگیر. هر چه شد به عهده توست.

پس سعی کن دقیق فکر کنی. یک مزیت بزرگ در مسئولیت پذیری خلاق شدن است.

چون احساست روی پای خودش ایستاده و رها شده، راحت تر در اطراف و اکناف مسائل پرواز می کند.

خوب سعی کن یادداشت برداری هم بکنی. مسئولیت خودت و عواقب منفی و مثبت و ایده هایت را بنویس. 

 

 

همراه عزیز

🤗💥 دوره آموزش رایگان و غیرحضوری ما

🎓💎 آموزش مهارت های ارتباط موثر با بیش از هشت فایل آموزشی با محتوای کاملا کاربردی در مورد ارتباط موثر، زبان بدن و نفوذ در دیگران.

محوریت این دوره بر زبان بدن هست تا بطور سریع و نامحسوس از افکار پنهان آدمها سر در بیاوریم.👌👌

💌می خواهیم آموزش ما را ببینید و قطعا لذت می برید و اگر بعدا دوست داشتید بیشتر همراه ما باشید.

🏃🏃همین الان ثبت نام کنید و بلافاصله یک کتاب و اولین فایل رایگان را در ایمیل دریافت کنید:

دریافت

🌺 متشکرم که برای رشد خودتان فوری اقدام می کنید.

 

اگر می‌خواهید از آخرین و محبوب‌ترین مقالات ما در ایمیل خود مطلع شوید، همین الان ایمیل خود را در کادر زیر وارد کنید

[mailpoet_form id="1"]

تعداد علاقه‌مندانی که تاکنون عضو خبرنامه ما شده‌اند

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

۲ دیدگاه برای این مطلب ثبت شده است

  1. رضا
    ۵:۱۹ ۱۳۹۶/۱۱/۲۳

    با سلام؛ نکته ای که هست این که مسئولیت پذیری حس واقعاً خوبی هست و من مطالب ذکر شده رو قبول دارم. ولی با تمام اینها، گاهی اوقات آدمها توی زندگی نیاز دارند به کسی که بهش تکیه کنند. به کسی نیاز دارند که اگه جایی به مسئله ای برخوردن و نتونستن حلش کنن، دستشونو بگیره و بلندشون کنه. درسته که عواقب کار هر شخصی متوجه خودش هست، ولی اگه یکی باشه و توی بحران ها به کمک انسان بیاد، خود این موضوع باعث ایجاد قدرت و عدم ترس از بحران میشه.
    با تشکر

  2. زهرا ذکی
    ۱۱:۲۱ ۱۳۹۶/۱۱/۳۰

    سلام آقای رضا، دوست ارجمند
    ممنونیم که وقت گذاشتید، مقاله را خواندید و نظرتان را برای ما نوشتید. بله درست میفرمائید. ما همواره به مربی و راهبر نیاز داریم تا برای انتخاب گام و گام های بعدی که می خواهیم برداریم از آنچه می داند بهره ببریم. مربی ها به ما برای قدرت انتخاب راه و قدرت پذیرش مسئولیت یاری می دهند.