خوش سخن بودن و خوب حرف زدن یعنی …

خوش سخن بودن و خوب حرف زدن یعنی …

مقام محترمی برای سخنرانی به شهرشان آمده بود

پایان مراسم، همه برای پرسش و پاسخ دور او جمع شدند.

یکی از حاضران که بخاطر شرایط اقتصادی ناراحت بود، گفت: به من بگید چرا قیمت پراید شده ۴۰ میلیون؟
مقام محترم پاسخ داد: امروز عید است و اینجا برای سخنرانی مذهبی آمده ام.
مرد دوباره گفت: سخنرانی مذهبی کار شما نیست. پاسخ سوال مرا بدهید.
جوابی که شنید این بود: نادانی که نمی دانی روز عید غدیر، سخنرانی مذهبی است.

سوال اینجاست که چرا این مقام، مهارت کلامی لازم را بکار نمی برد؟

چرا برای این شرایط از قبل فکری نکرده است؟

چرا به یک فرد ناراحت، کلمه ای بگوید که بیشتر ناراحتش کند؟

مهارتهای کلامی آموختنی است.
در هر جای و جایگاه که هستیم، یادگیری این مهارت سبب نجات ما از شرایط نامطلوب و تبدیل آن به فرصت می شود.

خوش سخن بودن یعنی…

خوش سخن به معانی مختلفی در جامعه استفاده می شود.

خوش بیان، شیرین زبان و خوش زبان از این جمله است.

خوش سخن کسی است که از ابزار سخن و کلام خود به شیرینی و زیبایی استفاده می کند.

در ترجمه طبری بلعمی آمده: چون سخن گوید، خوش سخن و خوشگوی و خوش زبان و خوش آواز باشد.

احتمالا تا حالا با افرادی  که زبان نرم و شیرینی دارند برخورد داشتید.

این آدم ها بدون توسل به خشونت یا تندی، اختلاف نظرهای خودشان را حل و فصل می کنند.

دوست دارید با آنها همکلام شوید. کلامشان انرژی و شیرینی خاصی دارد که به شما هم انرژی و شیرین کامی را منتقل می کند.

خوش سخن بودن را می شود به “از در پشتی وارد شدن به حریم ذهنی آدم ها” تشبیه کرد.

بدون اینکه خودشان بدانند دوستت دارند. راحتتر از سایرین تو را می پذیرند.

آدم خوش سخن همیشه حواسش به طعم کلامش هست.

او برای موقعیت های مختلف جواب های آماده دارد.

حتی اگر هیجان زده و غافلگیر شود، باز به مراتب بهتر از سایر افراد سخن می گوید.

فردوسی هم برای توصیف شایستگی و توانایی یک فرستاده از این واژه استفاده کرده است.

پیکی که او توصیف می کند جوانی خردمند و خوش سخن است.

فردوسی می گوید:
بیامد فرستاده ٔ خوش سخن
که نو بُد به سال و به دانش کهن .

 

آیا خوش سخن بودن برای من تو این اوضاع مملکت ممکنه؟

شرایط کنونی کشور، فشار و نگرانی زیادی را به مردم تحمیل می کند.

در شرایط فشار و بحران، تسلط بر کلام و گفتار کار ساده ای نیست.

چون دردها و رنج های انباشته شده در ذهن زیاد می شود، تندزبانی راحت اتفاق می افتد.

این اتفاق خصوصا زمانی که از نظر حسی غافلگیر شویم، تا حدی طبیعی است.

اما وقتی تندزبانی عادت ما شود، دیگر ارادی و نشانه شخصیت ما خواهد بود.

شرایط خوب نیست اما آیا تلخ زبانی حال من را در آن لحظه و لحظات بعد بهتر می کند؟

آیا زندگی من بهتر می شود؟ آیا به روابطم با خانواده و عزیزانم کمکی می کند؟

آیا سبب می شود تا راحت تر کارهایم را راه بیندازم؟

اگر کمی نتیجه محور هم بیاندیشیم، پاسخ این سوالات به نفع ما نیست.

خوش سخن بودن خصوصا در این شرایط مثل یک ابزار است.

ابزاری که به ما کمک می کند زندگی بهتری داشته باشیم. راحت تر اختلاف نظرهایمان را حل کنیم.

روابط دوستانه بیشتر و قوی تری برقرار کنیم. راحت تر و سریع تر کارمان را راه بیاندازیم. 

خوش سخن بودن به این معناست که بارمعنایی کلمات خود را بشناسیم.

از کلماتی که احساسات و هیجانات دیگران را به شیوه منفی و بر ضد ما تحریک می کند اجتناب می کنیم.

فرد خوش سخن به خوبی می داند که ساختار جملات خود را چگونه مثبت و قدرتمند بسازد.

جملات او همراه با فصاحت و تحسین است.

شاید این سوال به ذهن شما نیز خطور کند که آیا این تملق نیست؟

منظور از تحسین این هست که یک ویژگی مثبت را خیلی سریع پیدا کنیم و همان را بگوییم.

تملق و دروغ نیست زیرا تملق و دروغ واقعی نیست ولی ما واقعیت خوب را می گوییم.

خوب حرف زدن

خوب حالا چطوری خوش سخن بودن را شروع کنم؟

خوب حالا برای خوش سخن بودن یا خوش سخن تر شدن اول به نحوه حرف زدن خودمان توجه کنیم.

سه دقیقه از صحبت معمولی خودتان را ضبط کنید.

حداقل سه بار به این فایل گوش کنید. به سوالاتی که می پرسم پاسخ دهید:

  • چند جمله واضح و ساده در صحبت خود داشتید؟
  • چه تعداد از کلمات را صحیح و کامل تلفظ کردید؟
  • وقتی ناراحت هستید از چه صفت هایی استفاده می کنید؟ چه جمله ای را به خود یا دیگران می گویید؟

 

تعداد جملات ساده و واضح شما نشان دهنده شیوایی و گویایی کلام شماست.

جمله های واضح و روشن کار مغز شنونده را راحت می کند.

بخاطر همین از شنیدن کلام شما خسته نمی شود. به حرف شما گوش می دهد و لذت می برد.

در مورد سوال دوم هم همین مسئله مطرح است.

هرچه تعداد کلمات واضح شما بیشتر باشد، کلام شما روشن تر و شیواتر به نظر می رسد.

برای بدست آوردن این مهارت یک خودکار را لای دندان های خود بگذارید و یک صفحه کتاب بخوانید.

به مدت ۲۰ روز این کار را انجام دهید.

در مورد سوال سوم هم از صفات مثبت استفاده کنید و فعل جمله را منفی کنید.

مثلا بجای اینکه بگویید من همیشه فراموش می کنم. بگویید: من گاهی یادم نمی ماند.

 

 

 

 

 

بانوی مقتدر

زهرا زکی

 

اگر می‌خواهید از آخرین و محبوب‌ترین مقالات ما در ایمیل خود مطلع شوید، همین الان ایمیل خود را در کادر زیر وارد کنید

[mailpoet_form id="1"]

تعداد علاقه‌مندانی که تاکنون عضو خبرنامه ما شده‌اند

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

۲ دیدگاه برای این مطلب ثبت شده است

  1. دانش
    ۱۱:۴۲ ۱۳۹۷/۰۷/۰۱

    سلام بانوی محترم
    ای کاش خودتون یک بار محتواتون رو میخوندین نوع نگارشتون خیلی پریشونه و کلا اعصاب رو به هم میریزه.
    ممنون از تلاشتون

    • زهرا ذکی
      ۵:۱۵ ۱۳۹۷/۰۷/۰۱

      تقدیم سلام و مهر دوست ارجمند
      متشکرم از شما که وقت گذاشتید و مقاله را خواندید. توجه کردید و برای ما یادداشت گذاشتید. سپاسگزارم که در راه بهتر شدن کمک مان می کنید.
      با احترام